تفاوت دیزل و گازوئیل: بررسی جامع و کاربردی

باربرگ | سهمیه سوخت باربرگ | سهمیه سوخت باربرگ | سهمیه سوخت · 17 تیر 1404 · خواندن 6 دقیقه

در دنیای سوخت‌های فسیلی، نام‌های «دیزل» و «گازوئیل» اغلب به‌جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما آیا این دو واژه واقعاً به یک معنا هستند؟ این ابهام به یکی از رایج‌ترین سوالات در حوزه حمل‌ونقل و صنعت تبدیل شده است. در این مقاله، با تکیه بر منابع معتبر و استانداردهای بین‌المللی، به بررسی عمیق تفاوت‌های دیزل و گازوئیل، ویژگی‌های شیمیایی، کاربردها و جایگاه هر یک در بازار سوخت ایران و جهان می‌پردازیم.

پیشنهاد مطالعه : تاریخچه ساخت گازوئیل + محبوبیت سوخت دیزل در جهان

دیزل چیست و چه ویژگی‌هایی دارد؟

دیزل در مفهوم کلی، به دسته‌ای از سوخت‌های مایع گفته می‌شود که برای استفاده در موتورهای احتراق تراکمی (Compression Ignition) طراحی شده‌اند. در این موتورها، برخلاف موتورهای بنزینی، احتراق سوخت نه با جرقه الکتریکی، بلکه از طریق فشرده‌سازی شدید هوا و تزریق سوخت صورت می‌گیرد.

واژه «دیزل» برگرفته از نام رودلف دیزل، مخترع آلمانی است که این نوع موتور را در سال ۱۸۹۲ به ثبت رساند.

ویژگی‌های کلیدی دیزل (بر اساس استانداردهای بین‌المللی):

  • ترکیب شیمیایی: دیزل عمدتاً از هیدروکربن‌هایی با زنجیره‌های کربنی در محدوده C9 تا C20 تشکیل شده است.
  • محدوده جوش: نقطه جوش دیزل معمولاً بین ۱۶۳ تا ۳۵۷ درجه سانتی‌گراد است.
  • چگالی انرژی: دیزل نسبت به بنزین چگالی انرژی بالاتری دارد، به این معنا که در هر لیتر، انرژی بیشتری ذخیره شده است.
  • عدد ستان: این عدد معیاری برای سنجش کیفیت احتراق سوخت دیزل است. هرچه عدد ستان بالاتر باشد، احتراق بهتر و نرم‌تری رخ می‌دهد.

گازوئیل چیست و چه ویژگی‌هایی دارد؟

گازوئیل (Gas Oil) در تعریف دقیق‌تر، نوعی خاص از سوخت دیزل است که به طور عمده از فرآیند تقطیر جزء به جزء نفت خام در پالایشگاه‌ها به دست می‌آید.

به عبارت دیگر، گازوئیل را می‌توان نسخه نفتی و رایج‌تر دیزل در نظر گرفت که در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، با همین نام شناخته می‌شود. در متون علمی و استانداردهای بین‌المللی مانند ASTM D975، از گازوئیل با عنوان «سوخت دیزل» (Diesel Fuel) یاد می‌شود و انواع مختلف آن با گریدهای مشخصی دسته‌بندی می‌گردند.

پیشنهاد مطالعه : جدول تنظیم باد لاستیک کامیون ها + میزان باد لاستیک کامیون

ویژگی‌های کلیدی گازوئیل:

  • منبع تولید: عمدتاً از نفت خام و از طریق برش‌های میانی در پالایشگاه.
  • کاربرد گسترده: در موتورهای دیزلی، ژنراتورها، دیگ‌های حرارتی و ماشین‌آلات سنگین.
  • نقطه اشتعال بالا: که آن را نسبت به بنزین ایمن‌تر کرده است.

تفاوت‌های کلیدی دیزل و گازوئیل

برای درک بهتر تفاوت، بهتر است نگاه دقیق‌تری به این دو مفهوم داشته باشیم:

جنبه مقایسهدیزل (Diesel)گازوئیل (Gas Oil)
تعریف و مفهومیک دسته کلی از سوخت‌های مایع که برای موتورهای دیزلی طراحی شده‌اند. این دسته شامل انواع نفتی (پترودیزل) و غیرنفتی (بیودیزل، GTL و ...) می‌شود.نوعی خاص از سوخت دیزل است که عمدتاً از تقطیر نفت خام به دست می‌آید. در واقع، گازوئیل همان پترودیزل یا سوخت دیزل نفتی محسوب می‌شود.
منابع تولیدمنابع متنوع: نفت خام، زیست‌توده، روغن‌های گیاهی، چربی حیوانی، گاز طبیعی (GTL) و ...منبع اصلی: نفت خام و فرآیند پالایش.
تنوع و گریدشامل طیف وسیعی از گریدها با کاربردهای خاص (مانند دیزل دریایی، دیزل خودرویی، دیزل صنعتی).دارای گریدهای مشخص بر اساس استانداردهایی مانند ASTM D975 (شامل گریدهای 1-D، 2-D و 4-D) و EN 590 (استاندارد اروپایی).
کاربردموتورهای دیزلی در انواع خودروها، کشتی‌ها، ژنراتورها، تجهیزات سنگین و حتی کاربردهای نظامی.علاوه بر موتورهای دیزلی، در تأسیسات حرارتی، دیگ‌های بخار و برخی صنایع نیز کاربرد دارد.
تأثیرات زیست‌محیطیانواع مدرن با گوگرد بسیار پایین (ULSD) و بیودیزل، تأثیر آلایندگی کمتری دارند.گازوئیل معمولی (با گوگرد بالا) آلایندگی بیشتری دارد. کیفیت گازوئیل در ایران با استانداردهای جهانی فاصله دارد.

استانداردهای جهانی دیزل و گازوئیل در سال ۲۰۲۵

برای روشن شدن بحث، آشنایی با استانداردهای روز دنیا ضروری است. استانداردهای معتبری مانند ASTM D975 در آمریکا و EN 590 در اروپا، مشخصات فنی سوخت‌های دیزلی را تعیین می‌کنند.

استاندارد ASTM D975 (نسخه ۲۰۲۵)

این استاندارد که توسط انجمن مواد و آزمون آمریکا (ASTM) منتشر شده، ۷ گرید مختلف برای سوخت دیزل تعریف می‌کند. مهم‌ترین این گریدها بر اساس میزان گوگرد دسته‌بندی می‌شوند:

  • گرید S15: سوخت با حداکثر ۱۵ پی‌پی‌ام گوگرد. این گرید معروف به سوخت فوق‌العاده کم‌گوگرد (ULSD) است.
  • گرید S500: سوخت با حداکثر ۵۰۰ پی‌پی‌ام گوگرد.
  • گرید S5000: سوخت با حداکثر ۵۰۰۰ پی‌پی‌ام گوگرد که به عنوان گرید «معمولی» شناخته می‌شود.

استاندارد EN 590 (نسخه ۲۰۲۵)

استاندارد اروپایی برای سوخت دیزل خودرویی، ویژگی‌هایی مانند عدد ستان، چگالی، ویسکوزیته و میزان گوگرد را مشخص می‌کند. این استاندارد همچنین اجازه استفاده از تا ۷ درصد استر متیل اسید چرب (FAME) یا همان بیودیزل را در ترکیب سوخت دیزل می‌دهد.

وضعیت گازوئیل در ایران در سال ۱۴۰۴

کیفیت گازوئیل مصرفی در ایران، یکی از چالش‌های اساسی حوزه سوخت و محیط‌زیست است. بر اساس گزارش‌های موجود:

  • فاصله با استاندارد جهانی: گازوئیل تولیدی در ایران، به دلیل فناوری قدیمی پالایشگاه‌ها، هنوز با استانداردهای جهانی مانند یورو ۵ (با گوگرد کمتر از ۱۰ پی‌پی‌ام) فاصله زیادی دارد.
  • میزان گوگرد بالا: طبق برخی گزارش‌ها، میزان گوگرد در گازوئیل برخی مناطق ایران به بیش از ۵۰۰ پی‌پی‌ام می‌رسد که چندین برابر حد مجاز در کشورهای پیشرفته است. برخی منابع حتی رقم‌های بالاتر از ۱۰ هزار تا ۱۵ هزار پی‌پی‌ام را نیز گزارش کرده‌اند.
  • تلاش برای بهبود: در سال‌های اخیر، توزیع گازوئیل با استاندارد یورو ۴ و یورو ۵ در برخی کلانشهرها مانند تهران و اصفهان آغاز شده است.

مزایا و معایب کلی سوخت دیزل

مزایا:

  • بازدهی حرارتی بالا: موتورهای دیزلی به دلیل نسبت تراکم بالا، مصرف سوخت کمتری نسبت به موتورهای بنزینی دارند.
  • گشتاور بالا: این ویژگی، سوخت دیزل را برای خودروهای سنگین و کاربردهای صنعتی ایده‌آل می‌سازد.
  • دوام و طول عمر: موتورهای دیزلی معمولاً از استحکام بیشتری برخوردارند.
  • تنوع منابع: امکان تولید از منابع غیرنفتی مانند بیودیزل.

معایب:

  • آلایندگی (در صورت کیفیت پایین): تولید اکسیدهای نیتروژن (NOx) و ذرات معلق (PM) که برای سلامت و محیط‌زیست مضر هستند.
  • حساسیت به دما: در دماهای بسیار پایین، ممکن است سوخت دیزل ژل‌مانند شده و سیالیت خود را از دست بدهد.
  • هزینه نگهداری بالاتر: موتورهای دیزلی و سیستم‌های سوخت‌رسانی آن‌ها پیچیده‌تر و در نتیجه هزینه تعمیر و نگهداری بیشتری دارند.

جمع‌بندی نهایی

با توجه به مطالب بیان شده، پاسخ به سوال «آیا دیزل و گازوئیل یکی هستند؟» به این صورت است:

دیزل یک مفهوم کلی و چتری است که شامل تمامی سوخت‌های قابل استفاده در موتورهای احتراق تراکمی می‌شود، خواه از نفت خام تولید شده باشند (پترودیزل) یا از منابع تجدیدپذیر (بیودیزل). در مقابل، گازوئیل دقیقاً به همان نوع نفتی و رایج‌ترین زیرمجموعه دیزل اشاره دارد که از تقطیر نفت خام به دست می‌آید. به بیان ساده‌تر، همه گازوئیل‌ها دیزل هستند، اما همه دیزل‌ها گازوئیل نیستند. در ایران، واژه «گازوئیل» به عنوان نام رایج برای سوخت دیزل نفتی استفاده می‌شود و تفاوت آن با دیزل در سطح علمی و تخصصی بیشتر معنا پیدا می‌کند. آگاهی از این تفاوت‌ها و همچنین استانداردهای کیفی، به انتخاب آگاهانه‌تر سوخت و درک بهتر از عملکرد خودرو و تأثیرات زیست‌محیطی آن کمک شایانی می‌کند.