تاریخچه شرکت ماک از گذشته تا اکنون

باربرگ | سهمیه سوخت باربرگ | سهمیه سوخت باربرگ | سهمیه سوخت · 15 تیر 1404 · خواندن 6 دقیقه

در میان نام‌های بزرگی که تاریخ صنعت خودروهای سنگین را رقم زده‌اند، کمتر برندی به اندازه ماک (Mack) توانسته است هویتی فراتر از یک محصول صنعتی پیدا کند. ماک نه فقط یک کامیون، بلکه نمادی از استقامت، قدرت و نوآوری است؛ نمادی که در ذهن رانندگان جاده‌ها، با تصویر یک سگ بول‌داگ خشمگین روی جلوپنجره گره خورده است. این گزارش، سفری است در طول تاریخِ بیش از ۱۲۵ ساله این شرکت آمریکایی، از اولین اتوبوس‌های موتوردار در بروکلین تا کارخانه‌های مونتاژ در ایران و جایگاه فعلی آن زیر چتر集团 ولوو.

فصل اول: تولد یک افسانه در بروکلین (۱۹۰۰–۱۹۲۰)

داستان ماک در اواخر قرن نوزدهم، در یک کارگاه کوچک واگن‌سازی در بروکلین، نیویورک، آغاز شد. جان (جک) و آگوستوس (گاس) ماک، دو برادر پیش‌بینی‌کننده، پایان عصر حمل‌ونقل با اسب را پیش‌بینی کرده بودند و به دنبال ساخت وسایل نقلیه موتوردار بودند. آن‌ها ابتدا یک خودروی برقی و سپس یک واگن موتوردار با موتور بنزینی ساختند و سرانجام در سال ۱۹۰۰، اولین وسیله نقلیه موتوری خود را به فروش رساندند؛ یک اتوبوس تفریحی ۶۰ اسب‌بخاری که ۲۰ مسافر را در پارک «پروسپکت» بروکلین جابه‌جا می‌کرد. این نقطه‌آغازی بود برای تأسیس «شرکت برادران ماک» (Mack Brothers Company)

پیشنهاد مطالعه : علائم خرابی سوزن فارسونگا

در سال ۱۹۰۵، نام شرکت به «شرکت اتومبیل برادران ماک» تغییر یافت و اولین کامیون واقعی ماک از خط تولید خارج شد. این کامیون که طراحی «موتور روی محور عقب» (seat over engine) داشت، «منهتن» (Manhattan) نام گرفت و پایه‌گذار فلسفه طراحی یکپارچه ماک شد که بعدها به «طراحی متوازن» (Balanced Design) معروف گردید. در همان سال‌ها، ماک با تولید نخستین کامیون آتش‌نشانی موتوردار در سال ۱۹۱۰ و مدل AB در سال ۱۹۱۴ (که در ۲۳ سال تولید، بیش از ۵۵ هزار دستگاه از آن ساخته شد)، جایگاه خود را در بازار تثبیت کرد.

فصل دوم: تولد «بول‌داگ» در میدان نبرد (۱۹۱۶–۱۹۴۵)

نقطه عطف تاریخ ماک، جنگ جهانی اول بود. در سال ۱۹۱۶، ماک مدل AC را معرفی کرد؛ کامیونی سنگین که برای شرایط سخت جنگی طراحی شده بود. بیش از ۴۰۰۰ دستگاه از این کامیون‌ها در جبهه‌های فرانسه به خدمت گرفته شدند و در شرایطی که سایر کامیون‌ها در گل‌ولای گیر می‌کردند، ماک‌ها با قدرت خود می‌درخشیدند. سربازان انگلیسی به دلیل استقامت باورنکردنی این کامیون‌ها، آن‌ها را «بول‌داگ» (Bulldog) نامیدند. این لقب چنان برازنده ماک بود که شرکت آن را به عنوان نماد رسمی خود انتخاب کرد و در سال ۱۹۳۲، مجسمه سگ بول‌داگ روی کاپوت تمام کامیون‌های ماک نصب شد.

در سال ۱۹۲۲، شرکت رسماً به «ماک تراکس» (Mack Trucks, Inc.) تغییر نام داد. در سال ۱۹۳۷، ماک به نخستین تولیدکننده کامیون در آمریکا تبدیل شد که موتور دیزلی اختصاصی خود را طراحی و تولید کرد؛ موتوری ۴۵۷ اینچ‌مکعبی ۶ سیلندر با ۱۱۰ اسب‌بخار قدرت. در جنگ جهانی دوم، ماک بیش از ۳۰ هزار کامیون به نیروهای متفقین تحویل داد و نقش کلیدی در پیروزی متفقین ایفا کرد.

فصل سوم: دوران طلایی و تغییرات مالکیتی (۱۹۶۰–۲۰۰۱)

دهه ۱۹۶۰ با معرفی سری R (R Series) همراه بود؛ مدلی که به پرفروش‌ترین و ماندگارترین کامیون تاریخ ماک تبدیل شد. سری R در ایران نیز به یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مدل‌های ماک تبدیل شد. در سال ۱۹۶۹، ماک سیستم تعلیق بادی کابین را به عنوان یک نوآوری انقلابی به ثبت رساند و در سال ۱۹۷۱، ترمز موتور دیناتارد (Dynatard) را معرفی کرد.

اما دهه‌های پایانی قرن بیستم، دوران تغییرات بزرگ مالکیتی برای ماک بود. از سال ۱۹۷۹، شرکت فرانسوی رنو (Renault) سهام ماک را به تدریج خریداری کرد و در سال ۱۹۹۰، مالکیت کامل آن را در اختیار گرفت. رنو، ماک را با بخش صنایع سنگین خود ادغام کرد و «رنو تراکس» (Renault Trucks) را تأسیس نمود. سرانجام در سال ۲۰۰۰ (و به‌طور رسمی ۲۰۰۱)، شرکت سوئدی ولوو (Volvo)، رنو تراکس را خریداری کرد و بدین ترتیب، ماک به زیرمجموعه‌ای از گروه ولوو تبدیل شد. دفتر مرکزی ماک نیز در سال ۲۰۰۹ از «آلنتاون، پنسیلوانیا» (محل استقرار از ۱۹۰۵) به «گرینزبورو، کارولینای شمالی» منتقل شد.

پیشنهاد مطالعه »: 10 مورد از مشکلات مربوط به کامیون ها + روش حل آن ها 

فصل چهارم: ورود به ایران؛ از میدان جنگ تا کارخانه ایران‌کاوه

نخستین کامیون‌های ماک در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ و عمدتاً در جریان جنگ جهانی دوم، برای پشتیبانی از عملیات نظامی متفقین، پا به خاک ایران گذاشتند. با این حال، این کامیون‌های بزرگ که برای آب‌وهوای سرد اروپا طراحی شده بودند، در گرمای سوزان کویر ایران و جاده‌های ناهموار آن، عملکرد مطلوبی نداشتند و اغلب داغ می‌کردند.

۴.۱. اصغر قندچی؛ مردی که ماک را ایرانی کرد

نقطه عطف تاریخ ماک در ایران، به اصغر قندچی، کارآفرین و تکنسین خودآموخته ایرانی، بازمی‌گردد. قندچی که کار خود را از یک کارگاه کوچک آهنگری آغاز کرده بود، با هوش فنی خود متوجه شد که مشکل اصلی ماک‌ها در ایران، ناسازگاری با شرایط اقلیمی و جاده‌ای کشور است. او با ایجاد تغییرات اساسی در کاربراتور، سیستم خنک‌کننده و شاسی‌بلند کردن خودروها، مشکل را برطرف کرد و ماک‌ها را برای جاده‌های ایران مناسب ساخت.

در سال ۱۳۴۲ خورشیدی (۱۹۶۳ میلادی)، قندچی با اخذ مجوز، شرکت «ایران‌کاوه» را تأسیس کرد. نام این شرکت، تلفیقی از «ایران» و «کاوه آهنگر» (نماد استقامت و صنعتگری) بود. ایران‌کاوه نه فقط به مونتاژ کامیون‌های ماک پرداخت، بلکه با تولید قطعات بدنه و کابین در داخل کشور، قیمت تمام‌شده را کاهش داد و خودرو را بیش از پیش با نیازهای بازار ایران تطبیق داد.

۴.۲. اوج تولید و پایان همکاری

از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷، کامیون‌های ماک به صورت وارداتی به ایران عرضه می‌شدند. در سال ۱۹۶۸، یک کارخانه مونتاژ به‌صورت نیمه‌مونتاژ (SKD) با سرمایه‌گذاری ماک راه‌اندازی شد. کارخانه ایران‌کاوه در جاده مخصوص تهران-کرج به نماد صنعتی‌شدن ایران در دوران پیش از انقلاب تبدیل شد. در اوج موفقیت، ۹۸ درصد از کامیون‌های فروخته‌شده در ایران، ماک بودند.

بر اساس آمار، از سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۸ (۱۹۷۸-۱۹۷۹)، بیش از ۷,۱۵۲ دستگاه کامیون ماک تولید شد. جان بی. کورچیو، معاون اجرایی سابق ماک، متوسط فروش سالانه این شرکت در ایران را بین ۴,۰۰۰ تا ۴,۵۰۰ دستگاه در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ اعلام کرده و حتی از فروش ۷,۰۰۰ دستگاه در سال ۱۹۷۵ خبر داده است. به گفته وی، در آن دوران، ماک بزرگترین صادرکننده کامیون‌های سنگین آمریکا به شمار می‌رفت.

با وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، همکاری ماک با ایران پایان یافت. کارخانه ایران‌کاوه مصادره شد و پس از آن به سایپا دیزل واگذار گردید. با وجود قطع همکاری، این کارخانه توانست با استفاده از قطعات موجود، تولید را تا سال ۱۳۶۲ (۱۹۸۳) ادامه دهد. پس از آن، خطوط تولید به مونتاژ محصولات ولوو و بعدها به تولید کامیون‌های چینی اختصاص یافت.

فصل پنجم: میراث ماندگار

با وجود پایان تولید، میراث ماک در ایران هرگز فراموش نشد. تخمین زده می‌شود که بین ۳۵,۰۰۰ تا ۵۵,۰۰۰ دستگاه کامیون ماک همچنان در جاده‌های ایران در حال تردد هستند. عشق رانندگان ایرانی به ماک، ریشه در استحکام، سهولت تعمیر و وفاداری بی‌نظیر این کامیون‌ها در سخت‌ترین شرایط دارد. اصغر قندچی، پدر صنعت کامیون‌سازی ایران، در ۷ مرداد ۱۳۹۸ در سن ۹۱ سالگی درگذشت، اما نام او برای همیشه با تاریخچه ماک در ایران گره خورده است.

نتیجه‌گیری

ماک، از یک کارگاه کوچک واگن‌سازی در بروکلین تا جایگاه یک برند جهانی، مسیری پرافتخار را پیموده است. این شرکت با نوآوری‌هایی مانند نخستین موتور دیزلی اختصاصی، سیستم تعلیق بادی و ترمز موتور دیناتارد، همواره یک قدم جلوتر از رقبا بوده است. تغییرات مالکیتی از رنو تا ولوو، نه تنها به افول این برند نیانجامید، بلکه با بهره‌گیری از منابع و فناوری گروه ولوو، جایگاه ماک را در بازار جهانی مستحکم‌تر ساخت. در ایران، ماک فراتر از یک کامیون بود؛ نمادی از قدرت، استقامت و تلاش برای خودکفایی صنعتی. داستان اصغر قندچی و ایران‌کاوه، روایتگر عشق به صنعت و تلاش برای تطبیق فناوری روز با نیازهای بومی است. اگرچه دوران تولید ماک در ایران به پایان رسیده، اما میراث آن، هم در جاده‌ها و هم در خاطرات، زنده و ماندگار است.